Pink Ribbon

Vorig jaar maakte ik kennis met een hele bijzondere vrouw die getroffen was door borstkanker. Ik fotografeerde haar voor de Pink Ribbon Award (fotografiewedstrijd) en was direct onder de indruk van haar kracht. Nadat ik haar wat beter had leren kennen bleek dat een van de belangrijkste dingen voor haar was dat ze haar verhaal kon delen met lotgenoten. Deze lotgenoten waren zo vriendelijk om mij te verwelkomen bij een van hun bijeenkomsten. Ook al was ik nieuw en kon ik me absoluut niets voorstellen van hun situatie werd ik direct opgenomen in de groep en kreeg ik de kans ze in hun samenzijn te fotograferen.

Na het zien van de foto's kreeg ik een aantal verzoeken van andere vrouwen, getroffen door dezelfde ziekte, om ook hen op de foto te zetten.

Voor mij was dit een uitstekende gelegenheid om het te combineren met het vrije eindexamenproject op mijn studie. (Media, Art & Performance, richting fotografie op het Koning Willem 1 College) Dit project was volledig vrij in te vullen naar eigen inspiratie en creativiteit.

De foto's die ik tijdens de meeting heb gemaakt zijn simpel, puur, maar vooral registrerend.

De foto's die ik nu wilde maken van +/- 6 dappere vrouwen zullen compleet anders zijn.

Kernwoorden: High-Fashion, Kracht, Vrouwelijkheid.

Door middel van een zeer getalenteerd team van visagisten en diverse stylisten wilde ik deze vrouwen het gevoel geven dat ze alles kunnen. Zij zullen zelf laten zien dat ze ondanks hun ziekte super vrouwelijk zijn en meer kracht hebben dan ieder ander zich voor kan stellen.

Dit project vond plaats 23 en 24 mei. Het was een enorm gedoe om alle partijen op hetzelfde moment bij elkaar te krijgen, maar uiteindelijk is het gelukt. (na veel.... heel veel... mailtjes en telefoontjes) Helaas kreeg ik het voor elkaar toen ik, samen met Lisette, een kar met spullen aan het verplaatsen was om mijn voet dubbel te klappen... Gelukkig, (overigens wel met behoorlijk wat pijn) met ontzettend veel steun van Lizz (thanks sweety) en de vakkundigheid van de styliste Dunya, heb ik het voor elkaar gekregen dat ik de foto's heb gemaakt die ik voor me zag. De desbetreffende vrouwen waren zo trots als een pauw en dat deed me erg goed om te zien. De jurken waren prachtig en kwamen van ontwerpster Marouscha en ontwerper Janice (Project Catwalk) Ik voelde me als een kind zo blij met mijn gehuurde 5D Mark II camera en die bleek dankzij de live-view functie heel goed van pas te komen tijdens het gedwongen zittend fotograferen.

Hieronder wat making-of foto's die iemand tijdens de 2e shoot dag gemaakt heeft:

De foto's zullen in september geexposeerd worden bij Dutch Design Salon en er zal daar ter plekke een veiling plaatsvinden om geld op te halen voor Pink Ribbon.

De kans is groot dat de serie ergens gepubliceerd zal worden, maar in welk tijdschrift blijft nog even een mysterie.

Dit project heeft zoveel bloed, zweet en tranen (ook van het lachen!) gekost dat het echt mijn kindje is geworden. Ik ben trots op mezelf, iedereen die mee heeft gewerkt en uiteraard ook op het eindresultaat (wat nog even op zich laat wachten, sorry!)

Ik kan niet wachten op het volgende tijdrovende project! :D

Ode aan mijn grote liefde

Je bent er voor me als je er moet zijn, 

Je laat me nooit in de steek, 

Je geeft me vrijheid, 

Je brengt me overal waar ik heen wil, 

Je bent mooi en een beetje fout, 

Als de zon schijnt neem ik je mee, 

Als het regent bescherm je me, 

Je gaat nooit te snel,

Je geeft me de ruimte...

Nu heb ik je al een week niet gezien, 

Ik kan geen verre reizen met je maken,

Je bent er nog steeds voor me, 

Maar ik moet je nu even met rust laten.

Ik mis je, 

lief lief lief

Mercedes Benz-je van me...  

:p

Back Again

Het nadeel van op reis gaan is dat je op een gegeven moment ook weer terug moet. Terug naar school, terug naar verplichtingen, terug naar die vreselijke Nederlandse taal. 3,5 week grotendeels Engels spreken was heerlijk. Op alle Howdy's en Y'all's na geniet ik daar echt van. Nederlands is saai... in het Engels heb je veel mooie woorden en zinnetjes die je in het Nederlands simpelweg niet hebt. Na het overlijden van mijn opa zei iedereen in Nederland 'gecondoleerd'. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar dit woord zegt me absoluut niets. In de Engelse taal heb je ook wel 'my condolences', maar als je echt wil aangeven hoe je je voelt heb je de mogelijkheid om 'I'm sorry for your loss' te zeggen. Nog een voorbeeld: 'adorable'. Als iemand dat tegen me zegt voel ik me wangen-knijpend, haar-kroelend, knuffelbaar schattig. De officiele vertalingen naar het Nederlands: aanbiddelijk of schattig. See my point? 

Terug in Nederland zijn heeft ook wel zijn voordelen, je kan weer uren kletsen met vriendjes en vriendinnetjes en hoeft niet meer bang te zijn voor gruwelijke telefoonrekeningen als je even wil bellen om je frustraties kwijt te kunnen. De knuffels heb ik ook gemist. Ik ben gewoon heel knuffelig en het is vaak niet eens nodig iets tegen me te zeggen als ik me rot voel. Geef me een knuffel en een kusje op mijn voorhoofd en ik ben tevreden. (Waarom mannen dit concept vaak niet begrijpen is me een raadsel... misschien moet ik maar eens een boek gaan schrijven... 'Waarom vrouwen minder lastig zijn dan mannen denken'. Hoewel het me als vrouw zijnde niet zou verbazen als ik halverwege het boek er toch ineens een ander standpunt op na houd... sorry guys, jullie zullen het moeten doen met je eigen 'common sense') 

Om terug te komen op het terug komen... ik heb genoten van de vakantie, het was een geweldige ervaring en heb een groot deel van de rust gevonden waar ik naar op zoek was. 

Het nieuwe doel?

Ondernemer worden... en de daarbij komende hel van het schrijven van een ondernemersplan. 

Dikke knuf all the way from Tilburg, NB

Allergies, Austin and A bit of B&J

Okay.... so I'm not the greatest blogger in the world. 

Soms gebeurt er zoveel dat je eigenlijk niet meer weet wanneer het gebeurde en wat je er over moet bloggen. 

De highlights dan maar. 

Highlight 1: Computer RIP

Iets met de software....of hardware.... of harde schijf... of videokaart....en iets met corrupte drivers... I don't know... in normale mensen-taal: hij start niet meer op.

Rest van de vakantie moet dus worden gewerkt op computers zonder photoshop of enig ander interessant stukje software. 

Highlight 2: Terroristische aanslag op mijn been. 

Ik schijn sowieso al behoorlijk aantrekkelijk te zijn voor muggen (als ik hetzelfde effect op mannen zou hebben als op muggen zouden ze een mooie Axe for women -reclame van me kunnen maken) 

Daarbij heb ik een behoorlijk verleden als het aankomt op de combinatie vakantie en allergieen. Ook dit keer was ik dus de klos, 2 knalrode, jeukende schijven op mijn knie en bovenbeen die een gemiddelde doorsnede hadden van zo'n 10 cm. Heel sexy om dan nog rond te paraderen in korte broekjes en jurkjes. Natuurlijk werken medicijnen niet...wat een zelfbeheersing om 5 dagen niet te krabben aan iets wat zo enorm jeukt.

Highlight 3: New Braunfels

Een ontzettend schattig plaatsje dichtbij Austin (State Capitol). Ruim 2 uur rijden vanaf Brookshire, maar dat was het absoluut waard. Jesse had een dagje vrij genomen om ons weer van hot naar her te rijden. Het plan: met een autoband de rivier op gaan en dan net zo lang blijven dobberen tot je 1,5 uur later aan het eind beland bent en 2 hele vriendelijke mannen je met een mooie schoolbus weer komen ophalen en je afdroppen op het beginpunt. And what do you know, that's exactly what happened! Aangezien de temperatuur gemiddeld rond 96 graden fahrenheit lag (zo'n 35 graden celcius) was dit goed vertoeven. Soms heb je van die dagen dat alles goed gaat en er niks kan gebeuren wat je dag nog kan verpesten, let's cherish those days...

Toch is het niet prettig je in een bikini te moeten vertonen als je de week daarvoor bijna niets anders hebt gegeten dan fastfood. (and Wendy's) 

Note to self: start working out when you get home...

Een van de vriendelijke mannen meldde ons nog even dat hij ooit in Groningen was geweest en daar op het station beroofd werd. And just so you know it.... you don't mess with a Texan! De afdrukken van de ring van onze vriendelijke Texaan zijn waarschijnlijk nog te zien in het gezicht van de ongelukkige overvaller. Ons vond ie gelukkig wel heel aardig...

Na het rivier avontuur nog naar Austin gegaan, wat rondgereden en ons vergaapt aan het gigantische stadion van de Texas Longhorns (team van de University of Texas) 

Ter vergelijking: in de Amsterdam Arena is er plaats voor 51.628 fans, in het stadion van de Longhorns kunnen ze 94.113 mensen kwijt. Elke wedstrijd compleet uitverkocht. 

I guess sports is a big deal in the US. 

Dat ook Jesse een sportfanaat is hebben we gemerkt:

Highlight 4: Hooters and a Pool Bar. 

Wedstrijd 4 van de Houston Rockets (basketball team, bezig aan een best out of 7-serie in de playoffs) zat er weer aan te komen en we besloten deze te gaan kijken in Hooters...  En ja, dat was mijn idee. Eigenlijk helemaal niet zo'n spannende bar. Vooral het feit dat niet alle meisjes zulke gigantische hooters hebben viel me wat tegen. Laat ik het zo zeggen: zelfs ik zou er kunnen werken. Good news: rockets won! (score is now 3-1)

Eigenlijk zouden we daarna weer terug naar huis gaan, maar het was vrijdagavond en eigenlijk hadden we geen van drieen zin om al te gaan slapen. Een leuk barretje opzoeken dan maar. En de eerste keus was meteen een goede. Een soort pub met ontzettend veel pooltafels, grote bar met veel lekkere shotjes op de kaart en een alternatieve live band. Home sweet home vibe. 

Had sex with an alligator, that is sooooo good! (oh.... vertaling...sorry: 'Sex with an alligator' is dus een drankje he...) De band die er speelde was een coverband, voora ontzettend goede zanger, daar konden de mannen van Kings of Leon nog een puntje aan zuigen. Als eindnummer even genoten van 'Killing in the name of''. In Extase misschien niet zo origineel meer, maar als je dit nummer in Amerika hoort gaan de thuiskriebels toch wel even opspelen.

Weer lekker wappie naar huis gegaan.... zoals het hoort op je vakantie. 

Highlight 5: Fiesta!

Fiesta in San Antonio, feest met voornamelijk heel veel Mexicanen. Druk, drukker, drukst! Grote optocht aan de gang... wij een half uur daar naar staan kijken. Na nog een half uur besloten we maar verder te lopen omdat we nog steeds geen idee hadden waar het nou eigenlijk over ging. Wel mooi om te zien, vooral gewoon rondstaren blijf ik heerlijk vinden. Dikke Texanen met cowboyhoeden of konijnenoortjes op hun hoofd en dunne vrouwtjes die zich kleden als 15-jarige pubers maar stiekem de 50 allang gepasseerd zijn... er gaat niks boven mensen kijken.

Highlight 6: Swine flu

Al 150 levens geeist in Mexico, verspreid zich nu over Amerika... *kuch proest nies* 

Highlight 7: Rain, rain and rain... and a lot of flooding in Houston

Helaas viel de laatste week een beetje in het water... letterlijk. Veel dingen niet meer kunnen doen vanwege de vele regen. Overstromingen waren vooral de laatste dagen aan de orde van de dag. Gelukkig hadden we de dag voor alle regen boodschappen gedaan en voor slechts 10 dollar 4 bakken Ben en Jerry ingeslagen. Hmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm. Life's gooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooood. Ice is goooooooooooooooooooooooood...

Hmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm........

Sorry ik dwaal af...

This is all for today.... later meer horror-verhalen over onze niet zo prettige reis naar North Carolina. I'll keep you posted! 

Have a good one,

Big kiss from Winston Salem, NC

ps: foto's komen nog...

Howdy Ma'am!

Another Day, Another Blog!

Vorige blog was alweer eventjes geleden, kon geen tijd en zin vinden om wat te schrijven, maar aangezien de sportzender weer op staat vind ik dit een uitstekend moment.

Woensdag was geen gehaktdag, maar toeristendag :) Jesse besloot ons mee te nemen naar allerlei verschillende interessante toeristenplekjes.




Toeristenplek 1: de Nasa
Ik kom meteen weer terug op mijn vorige blog: Everything is bigger in Texas... Na allerlei achterlijke opties te hebben verzonnen hoe mensen zo'n gigantische raket omhoog krijgen (misschien starten met startkabels... of met zo'n starter waarmee je een grasmaaier start....heel lief aaien...wie weet...) besloten we dat het allemaal nep is. Mensen zijn nooit op de maan geweest en alle foto's zijn in een studio gemaakt. Punt. (vreemd genoeg zijn er een hoop Amerikanen die dit ook echt geloven)
Terwijl we samen terug liepen naar de auto, genietend van de rust, de zon, de vogeltjes, kwam er plots uit het niets het woord 'bluuumetjuhs' uit Jesse's mond gerold. Voor de mensen die het niet hadden begrepen... dat was dus het woord 'bloemetjes'. Terwijl hij naar de gele bloemetjes verspreid over het gazon wees, keek hij als een kind zo blij dat hij een Nederlands woordje er goed uit had gekregen. Is weer eens wat anders dan op je vakantie horen: 'Kijken, kijken, niet kopen!' of 'Allemachtig Prachtig'.




Toeristenplek 2: Kemah.

Deze plek was grotendeels verwoest door de orkaan Ike. Gelukkig is alles weer snel opgebouwd maar hier en daar kun je de gevolgen toch nog wel zien...
Heerlijk op een terrasje gezeten (The Flying Dutchman... ach, een beetje Nederland moet je af en toe wel meepikken) en ik besloot maar eens gebruik te maken van mijn rechten om een alcoholische versnapering te verorberen. Na de kaart uitgebreid bestudeerd te hebben (wat ben ik toch ontzettend goed in keuzes maken...) viel mijn oog op een heerlijk uitziende Strawberry & Banana Daquiri... Natuurlijk moest ik even aan de overdreven vriendelijke barman bewijzen dat ik toch echt boven de 21 was, maar daarna kon ik op zachte lounge-stoelen met het zonnetje op mijn bol genieten van mijn welverdiende frozen daquiri... met het liedje 'Iris' van de Goo Goo Dolls op de achtergrond deed ik eventjes mijn ogen tevreden dicht... this is vacation, people.

Toeristenplek 3: Galveston

Ook deze stad heeft veel te lijden gehad onder orkaan Ike. Even uitwaaien op het strand zat er helaas niet in omdat de wind zo hard stond dat onze vers met zonnebrand ingesmeerde huidjes meteen beplakt waren met fijne zandkorreltjes. Gelukkig wel een leuk drieluikje kunnen maken, eindelijk iets fotografisch verantwoord geschoten in plaats van toeristenkiekjes!



Toeristenplek 4: Een hardloopwerdstrijd op een all American High School. Mooi plaatje geschoten van de atletiekbaan bij de school terwijl de zus van Jesse 3200 meter aan het afleggen was.




Thanks to Jesse een hele fijne vakantiedag gehad, soms is de toerist uithangen wel fijn...



Donderdag een compleet andere dag gehad.

Ik mocht me gaan uitleven voor mijn schoolproject (too bad, it's not all fun and games)
En wel bij Kay Sargent, eigenaresse van een gigantische ranch met een hoop prijswinnende longhorns. Mogen toekijken bij het brandmerken van een aantal jonge aanwinsten. Nu vind ik de geur van brandend vlees wel lekker als het in de pan ligt, maar als je het zo voor je ziet terwijl het beest nietsvermoedend in een kooi wordt gedreven is het toch een stuk minder grappig. Fotografisch gezien dan wel weer interessant... sorry voor de vegetariers onder ons.
Komende week ga ik nog een keertje terug om meer van haar leventje te volgen en haar wat beter te leren kennen.




Vrijdag.

Wat een verrassing... we zijn gaan shoppen! Ik was al een week aan het rondlopen als een hond die een koekje voor zijn neus ziet liggen maar zijn mand niet uit mag. De reden: Forever 21. Heerlijke winkel met de tofste kleren voor niet te geloven lage prijzen. (zie maar eens ergens anders skinny jeans te kopen voor minder dan 10 euro...)
Aangezien we 's avonds zouden gaan stappen moest ik wel iets leuks vinden. (the place to go to: een club met Hiphop, 80's, Salsa en Karaoke en volgens Jesse moest het ontzettend leuk zijn... volgens Jesse's vrienden was het ontzettend ghetto... ah well.... we'll see...)
Uiteindelijk een hoop leuke dingetjes gevonden en aan het begin van de avond was ik helemaal hip, sexy and a little ghetto just in case.
'S avonds reden we rond een uur of 22:00 naar downtown Houston. Eerst naar een kleine club waar we een nichtje van Jesse zouden ontmoeten. I've never felt more out of place... Ik was me opeens ontzettend bewust van het feit dat ik
a) geen gigantische jetsers heb...
b) geen gigantische ass heb...
c) nog steeds behoorlijk blank ben...
d) niet de behoefte heb me in een outfit te vertonen die ik alleen maar kan beschrijven als 'minimaal'.

Na een uur en wat drankjes later toch maar besloten de ghetto op te zoeken.
Wat bleek? No way Jose! Dat hele ghetto-gedoe viel best mee! De naam van de club was heel toepasselijk 'Drink Houston' dus na nog wat drankjes en een hoop aantal keren het woord 'proost' aan Amerikanen geleerd te hebben stonden we zelfs in het jaren '80 gedeelte vrolijk te dansen op YMCA... tja... je moet iets? Het aanbod in aantrekkelijke mannen is trouwens verbazingwekkend laag, maar gelukkig gaat iedereen er door de drank al een stuk beter uit zien.
Kleine opmerking tussendoor... ik dacht dat alles in Texas groter was... maar de mensen blijkbaar niet! Ik stond in de toiletruimte en vond mezelf met mijn 1.71m wel erg ver boven de gemiddelde Amerikaanse vrouw uitsteken. Misschien groeien ze hier gewoon wat sneller in de breedte dan in de lengte? En dansen kunnen ze ook niet, het is blijkbaar heel sexy om tegen een willekeurige vent aan te rijden in plaats van te dansen...
Om 3u (ja, alles sluit daar vroeg, snif...) lag ik uitgeteld, zonder tegen vreemde mannen aangereden te hebben en me prima vermaakt te hebben met jaren '80 liedjes, met een fijne buzz te slapen op de comfortabele bank van Jesse en Kate.
Om half 7 werden we er alweer uitgetrommeld... het was tijd voor Jesse om te gaan werken en tijd voor ons om naar huis te gaan.
Niet echt meer mijn katertje uitgeslapen, maar in je vakantie is het gelukkig zo dat niets moet en alles mag... lekker geluierd dus.

Gisteren even voor Tim op zoek gegaan naar een hippe cowboyhoed en gevonden! Now he can go sing some darn great country songs and do some line-dancing! Jihaaa!
Ik vond trouwens ook nog een leuk shirtje en werd onderweg naar de kleedkamer bijna ondersteboven gelopen door een lange, zongebruinde cowboy met hemelsblauwe ogen... Na een zwoele 'Howdy Ma'am' (ja... zelfs die woorden kunnen sexy zijn) was ik tevreden... er zijn TOCH sexy cowboys in Texas.


Well.... hope you've enjoyed my stories so far ya'all... have a good night!


Love from your one and only Texas girl.

(update on pictures coming up tomorrow)

Everything is bigger in Texas

"Everything is bigger in Texas"

En dat is niet gelogen...

De winkelcentra zijn gigantisch, de drankjes zijn gigantisch.... en ja.... het vooroordeel klopt: ook de mensen zijn gigantisch.
Het enige wat klein is is mijn achternichtje genaamd Kennedy. Een tweejarige, onschuldige spring-in-'t-veld. Net wakker uit haar middagdutje en de lach verschijnt alweer op haar gezicht. Daar zouden veel mensen een voorbeeld aan kunnen nemen. Okee, toegegeven, negen van de tien keer heeft ze geen idee waar het over gaat, maar zolang ze overal om lacht en niet om huilt vind ik alles prima. Ik hou er normaal niet van om constant een kind om me heen te hebben, maar je moet gewoon om haar lachen. Bij elke keer dat er iets valt krijg je een overdreven Amerikaanse 'Oh-noooooooo' om je oren geslingerd en het zou me niks verbazen als ze over 20 jaar juichend en 'Oh-my-God'- roepend bij een uitzending van Oprah zit.

Nu wat ik zelf heb gedaan. Zoals ik al zei, zaterdag was het shopping-time! The place to be: Memorial City Mall. Met een Macy's, the Gap, Victoria's Secret (onbetaalbaar, denken ze nou echt dat ik 20 dollar neer ga tellen voor een stukje stof wat ze willen voordoen als string?)
en natuurlijk, niet te vergeten, vele eettentjes allemaal samen gebracht op een food court. (en met eettentjes bedoel ik fast food... en met food bedoel ik rubber op een broodje met slappe sla)

Het leukste aan de kledingzaken in de mall is dat het op dit moment Prom-Season is. Alle meisjes zijn dus op zoek naar de mooiste jurk om de ogen uit te kunnen steken van alle klasgenootjes. Eigenlijk ben ik best wel jaloers. In Nederland heb je geen prom als je op de middelbare school zit... het dichtste bij een prom wat ik ooit ben geweest is een feest wat ik een aantal jaar geleden heb georganiseerd ter ere van mijn verjaardag waarbij het thema 'high school prom' was. Iedereen in gala gekleed, erg leuk om te zien, maar het komt niet in de buurt van hoe een prom hier is. De jurken zijn luxer, sexier... er zitten wat afgrijselijke stukken stof bij hoor, maar toch is het stiekem heel verleidelijk om zo'n jurk mee te nemen en een evenement te verzinnen waar ik het zou kunnen dragen.

Zondag was het pasen. Lekker ontbeten en smiddags paaseitjes gezocht met de kleine. Gewoon een rustig dagje dus.

Maandag met mijn oom en broer richting Houston Downtown gereden en het uitzicht bekeken vanaf de 59e verdieping. Ik had alleen mijn simpele digitale camera meegenomen, wilde eerst alles op me in laten werken en later terug gaan en echt gaan fotograferen. Dat komt dus nog.
Ook daar nog naar een Mall geweest. Geen gewone mall echter, maar eentje puur bestemd voor de 'rich and famous'. Met jurken die zo afzichtelijk zijn dat ik er nog niet dood in gevonden zou willen worden. En daar vragen ze dan 2000 dollar voor. Het lijkt er soms op alsof die dure merken er een sport van maken. 'Hoe ver kunnen we gaan, hoe lelijk kunnen we een jurk maken voordat mensen denken: nou.... 1000 dollar zou ik er voor over hebben.... maar 2000?!'

Daarna even bij Target spulletjes kopen voor mijn haar... die had ik achtergelaten in Nederland... laten we hopen dat het niet te duur is. 2,5 dollar... okee... misschien een aanbieding...
Oe, mascara... die was ik ook vergeten.... pardon.... 5,5 dollar?!* wat een afzetters zijn die Nederlanders dan! Ook met zn vijven uit eten geweest... rekening... 65 dollar...

I guess not everything is bigger in Texas...



Vandaag even een rustig dagje, de blaren van gisteren zitten er nog op.
En ook de blauwe plek en de dikke teen... Ik had een mes op mijn voet laten vallen en die is een beetje gekneusd nu denk ik... niet lachen

Ik zei: niet lachen


Helaas was vandaag ook even een minder dagje. Mijn lieve opa werd begraven en ik en Tim konden er niet bij zijn om afscheid te nemen. Gelukkig zat de kerk afgeladen vol met mensen die van hem hielden en in gedachten waren we er in ieder geval erbij.


Nu ligt iedereen daar in Nederland te slapen, ik ga zo een hapje eten.

Slaap fijn iedereen, fijn dat jullie mijn blog lezen!


Liefs, Fanny


*= 1 dollar is ongeveer 75 eurocent

World Traveler

*PIEP*

Zo Annewil, nu weet je zeker dat ik veilig aangekomen ben!

"World Traveler" dat stond er op mijn ticket, en zo voel ik me ook!
Van je schoenen uit doen bij de douane in Londen, tot vingerafdrukken scannen, een mugshot maken en precies uitleggen wat je nou eigenlijk in Houston komt doen... het hoort er allemaal bij en ik vond het heerlijk. Je reis is niet geslaagd tot je van boven tot onder bent gecontroleerd door mensen die bang zijn dat je met je nagelschaartje en een elastiekje een tank bouwt.(MacGyver kon het tenslotte ook!)

Eerdere vakanties waren heerlijk hoor, mijn reizen naar Egypte zijn nergens mee te vergelijken, maar dit is zo anders!
In het vliegtuig zat ik als een nieuwsgierig hondje met mijn neus tegen het raam gedrukt met te verbazen over het uitzicht... De foto zal genoeg zeggen...

Alle vooroordelen die ik trouwens had zijn tot nu toe helemaal waargemaakt.
Om de honderd meter een Wendy's, Jack in the Box, Macdonalds of Taco Bell... schrik er niet van als ik over 3,5 week ineens een aantal kinnen erbij heb gekregen.

Gelukkig zitten wij een beetje weg van alle drukte, om precies te zijn in Brookshire. Een landelijk huis met wat grond eromheen, drie vreselijk lelijke hondjes (maar ontzettend lief!) en een grote rode pick-up truck voor de deur. Oh... en een flatscreen die zo groot is dat ik niet kan laten zien hoe groot omdat mijn armen niet zo ver uit elkaar kunnen...
Tot nu toe geen last van een jet-lag, ben om 23:00u (bij jullie is het 7u later) naar bed gegaan en werd vanochtend om 09:00u wakker.

Mijn broer is inmiddels naar een golf-tournooi met mijn oom en je raad nooit wat ik zometeen ga doen met mijn tante en nichtje....juist



SHOPPEN!


ps: speciaal voor alle zielige klasgenootjes in Nederland: de zon schijnt hier nog niet... die heb ik speciaal voor jullie nog even achtergelaten!



Have a good one!